It's the truth,

No matter in the time of misery or hapiness,

We need someone to listen,

To share experience and felling for each other.

How much my life would be isolated and lonely,

If no one understands or wipes away the tears,

When I'm discouraged.

I don't know how much life might wither

And be cold

If the day of great success arrives,

But no one shares acknowledgement

Or conveys congratulations with it

มันเป็นความจริงที่ว่า

ไม่ว่ายามทุกข์ หรือ ยามสุข

เราต้องการใครสักคนมาร่วมรับฟัง

ร่วมแบ่งปันประสบการณ์ และ ความรู้สึกอยู่เสมอ

ชีวิตจะเปลี่ยวเหงา และ อ้างว้างเพียงใด

หากไม่มีใครมาเข้าใจ และ ซับน้ำตาในวันที่แสนทุกข์ท้อ

ชีวิตจะแห้งแล้ง และ จืดชืดเพียงใด

หากแม้นมีวันแห่งความสุขสำเร็จที่ยิ่งใหญ่

แต่ไม่มีใครสักคน ที่จะมาร่วมรับรู้ และยินดี

คนที่เรารัก.....คือคนที่ใช่สำหรับเรา
แต่บางครั้ง.....เรากลับรู้สึกว่าเขาไม่ใช่


คนที่เรารัก.....คือคนที่เราคิดว่าเรารู้จักเขาดี
แต่แท้จริงแล้ว....เรากลับไม่รู้จักเขาเลย


คนที่เรารัก......คือคนที่เราพร้อมจะเป็นผู้ให้
แต่สิ่งที่เราให้.....เขากลับไม่เคยมองเห็นสิ่งที่เราให้ไป


คนที่เรารัก........คือคนที่เราอยู่ด้วยเวลามีความสุข
แต่เวลาเราทุกข์.....เรากลับมองหาเขาไม่เจอ


คนที่เรารัก....คือคนที่เราใส่ใจทุกเวลา
แต่ที่แย่กว่าคือ.....ตลอดมาเขาไม่ได้ "รักเรา"


คนที่เรารัก .......คือคนที่เราเพียงมองผ่าน
แต่เขา.......กลับมองเราอย่างใส่ใจ ดูแล


คนที่เรารัก .....คือคนที่เราไม่พยายามทำความรู้จัก
แต่เขา.....กลับพยายามทำความรู้จักเรา


คนที่เรารัก .....คือคนที่เราไม่เคยให้ความสำคัญมากมาย
แต่เขา.....กลับให้ในสิ่งที่ล้วนมีค่ามีความสำคัญกับเรา


คนที่เรารัก ......คือคนที่เราไม่เคยเห็นหน้าเวลาเราสุข
แต่เวลาทุกข์......เขากลับเป็นเหมือนเงาคอยเฝ้าตาม


คนที่เรารัก .....คือคนที่เราไม่เคยนึกถึง
แต่มีสิ่งหนึ่ง.....บอกให้รู้ว่า......"เขารักเรา"